[ 49 ] احمد بن قدامة بن محمّد بلخى أبو حامد احمد بن قدامة بن محمّد بن عبد اللّه بن فرقد ، از مفاخر علماى دار الاجتهاد بلخ بود . اين محدّث بزرگ مانند بسيارى ديگر از هم‌وطنانش زادگاه خود را به قصد بغداد ترك كرد و در آن شهر ساكن شد و بنا به درخواست فضلا و علما به تدريس علم حديث پرداخت . ابو حامد احمد بلخى اكثر رواياتش را از طريق قتيبة بن سعيد بغلانى و ابراهيم بن يوسف بلخى نقل كرده است . محدثانى مانند ابو بكر شافعى ، ابن مالك قطيعى ، قاضى ابو طاهر بن بجير زهلى ، مخلد بن جعفر و ديگران رواياتى را از او نقل كرده‌اند . عن ابو حامد احمد بن قدامة بلخى قال : حدثنا قتيبة بن سعيد بغلانى ، حدثنا مالك بن أنس عن سمى مولى أبى بكر ، عن أبى صالح السمان ، عن أبى هريرة قال : قال رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله إنّ السّفر قطعة من العذاب ، يمنع احدكم نومه و طعامه و شرابه ، فاذا قضى أحدكم نهمته من وجه فليسرع إلى أهله . خطيب بغدادى مىنويسد : من كتابى را به خط محمّد بن مخلد خوانده‌ام . در آن كتاب تاريخ وفات ابو حامد احمد بن قدامهء بلخى سال 302 ه . ق . آمده است . « 1 » [ 50 ] احمد بن محمّد بن ابراهيم بستى امام ابو سليمان احمد بستى ، اگرچه اصالتا از مردم بست بود ، ولى در بلخ ساكن شد

--> ( 1 ) - تاريخ بغداد ، ج 4 ، ص 354 ؛ تاريخ الاسلام ، ذهبى ، حوادث سالهاى 301 تا 320 ، ص 296 ؛ تهذيب الكمال فى اسماء الرجال ، ج 2 ، ص 252 .